Peter de Vrieze herhaalt sensationeel kunststukje van twintig jaar geleden

In speelronde vijf van Schaakvereniging Zierikzee stuntte Peter de Vrieze door meervoudig kampioen Sjaak Spiegels te verslaan. Daarmee nam hij ook de eerste plaats over van Spiegels, die nu derde staat. De Vrieze wist in de voorgaande tweeëndertig ontmoetingen met Spiegels slechts één keer te winnen, terwijl het vijf keer remise werd. Maar liefst twintig jaar geleden won hij ook eens, met zwart, toen in ronde vijfentwintig van het seizoen 2005/2006. Een daverende verrassing, al leek het er in eerste instantie niet op. Verder in deze speelronde: Jeroen van Straten pakte de tweede plaats door te winnen van Martin Krijger, Efraïm Pronk wist na drie remises nu wel te winnen van Mark van Rooten en is het seizoen knap begonnen met een vierde plaats.

Er werd na afloop druk geanalyseerd...

Sjaak Spiegels – Peter de Vrieze 0 – 1

Na een verkeerde zet van De Vrieze, met zwart, ging er ineens een paard verloren, maar het resulteerde wel in een vrijpion op d6. Na nog een fout kwam zwart in plaats van een stuk een toren achter tegen drie pionnen en ging de strijd verder om de vrijpion. Spiegels, met wit, won wel een pion terug maar had geen goede voortzetting. Er werden twee torens afgeruild en de vrijpion kon oprukken naar d2. Na een fout van wit, De1, kwam zwart met De6, met een aanval op de witte toren en gelijk een dreiging met De8 met schaak. Wit was gedwongen om de toren te offeren door de zwarte vrij pion te pakken en zwart had ineens een pion voorsprong. De zwarte pion kon, ondanks het oprukken van de witte pionnen, oprukken naar c3 met vervolgens Dd2 schaak waarna de witte dame zou sneuvelen. Wit gaf op en zwart kon het onverwachte punt bijschrijven.

Jac Weeland – Marnix den Boer ½ - ½

Weeland opende met de witte stukken met de Ponziani opening maar Den Boer, met zwart, speelde op de derde zet d5. Daarna werd er scherp gespeelt. Wit oefende druk uit op het centrum en maakte het moeilijk voor zwart zijn stukken te ontwikkelen. Wit viel een paard aan en zwart besloot niet te verdedigen maar het paard van wit aan te vallen. Ook na dat beiden gerokeerd hadden bleef de partij in balans. Wit had de mogelijkheid om een pion te winnen met daarna de dreiging van een dubbele aanval, maar zag dat niet. Twee zetten later bood wit remise en werd dat door zwart aangenomen.

Paul Greefhorst – Frans Nijman 1 – 0

Een hele korte en snelle partij werd gespeeld door Greefhorst, met wit, en Nijman, met zwart, die eigenlijk maar twee fouten maakte. Op zet zes speelde zwart Pa5, waarna deze na Da4.. 7 Pc6..d5 van het bord ging. Op de dertiende zet had zwart met f6 een goede voortzetting, maar hij speelde weer een verkeerde paardzet naar f6. Dit leverde wit met Pxe5 een gemene aanval op de dame op, die bij het wegzetten van de dame een dubbele aanval op koning en toren mogelijk zou maken. Zwart wachtte dat niet af en gaf op.

Marco Vieveen – Arjan Bom 1 – 0

Vieveen speelde met de witte stukken tegen Bom, die met zwart speelde. De opening verliep rustig, maar na 8. Pa4 nam wit het initiatief door de loper op c5 te slaan en de pionnenstructuur van zwart te verzwakken. Wit won al snel een pion op e5. Na een dame-afruil rond de twintigste zet hield wit de touwtjes stevig in handen. In het eindspel opende wit de aanval met een oprukkende c-pion en een gevaarlijke vrijpion op de a-lijn. Zwart probeerde met zijn paard nog te counteren, maar wit speelde het secuur uit, promoveerde tot dame en besliste de partij na negenenvijftig zetten.

Marco Vieveen (rechts) wist een pion tot dame te promoveren. Voor Arjan Bom (links) was er geen houden meer aan.

Floris van der Voorn – Erik de Vrieze 1 – 0

Met wit wilde Van der Voorn zijn gebruikelijke London weer op het bord zetten, maar greep op de derde zet mis waardoor het voor beiden een wat verrassende variant werd met wit’s zwartveldige loper nog binnen zijn keten. De Vrieze, met zwart, viel vlot het centrum aan maar wit hapte niet. Maar liefst vierentwintig zetten ging de partij gelijk op, wat soms al een volwaardige partij is, zonder dat er eigenlijk wat gebeurde. Je kunt het een houdgreep noemen. Toen volgden er vijf zetten waarin zwart er maar liefst vier fout deed. Dat was wat veel van het goede en werd het verschil misschien ongemerkt al gemaakt. Maar omdat wit twee goede spelvoortzettingen miste bleef de partij ogenschijnlijk in balans. Na een slagenwisseling bleven er voor ieder nog twee torens, een zwartveldige loper en zes pionnen over. Zwart stelde niet eens heel gek remise voor maar wit wilde nog een poging wagen. Voor zwart glipte het langzaam door zijn vingers en na het verkeerd afruilen van torens stond de witte koning veel centraler dan de zwarte. Wit maakte de zwarte koning en loper definitief onschadelijk en zwart had geen opties meer en gaf op.

Efraïm Pronk – Mark van Rooten 1 – 0

Na een e4-opening van Pronk, die met wit speelde, kwam na drie zetten het Weens gambiet op het bord te staan. Doordat de met zwart spelende Van Rooten op f4 sloeg, kon wit het centrum innemen en een snelle ontwikkeling genereren. Nadat beide spelers hun stukken hadden ontwikkeld, begon wit aan een aanval op de koningsvleugel. Na 16. h4 werd de mataanval vrijwel onverdedigbaar en werd vier zetten later mat gegeven met een combinatie van dame en toren.

Ernst van de Beek – Fokko Baakman 1 – 0

Baakman, met wit, en Van de Beek, met zwart treffen elkaar niet vaak in de competitie, maar één feitje kon wit zich nog wel herinneren: zwart speelt graag het Boedapest Gambiet tegen d4. Wit kreeg inderdaad het gambiet voorgeschoteld, en koos voor de veilige optie door zijn pion terug te geven. Hierop volgde de Alekhine variant met het paard op e5. Zwart moest wat schuiven maar kon met zijn paard op enig moment terug naar e5 en dwong daarmee een ruil af. Wit nam de ruil met zijn paard op f3, en zag de zwarte dame het spel in komen. Dit bood tempi kansen voor wit, en omdat de zwarte dame weigerde zich achter de linies terug te trekken kon wit zijn ontwikkel voorsprong verder uitbouwen. De zwarte dame hield steeds minder velden over en een vlucht naar voren in het witte kamp werd haar fataal. Ze moest tegen een toren het veld ruimen, waarna wit in een gewonnen positie kon doordrukken. Zwart speelde nog even door maar gaf, met mat in 2 in het verschiet, op. 

Fokko Baakman (rechts) speelde zijn graag gespeelde Budapest Gambiet. Ernst van de Beek (links) wist er wel raad mee.

Jeroen van Straten (linksvoor) was Martin Krijger (rechtsvoor) de baas en pakte de tweede plaats. Marnix den Boer (linksachter) en Jac Weeland (rechtsachter) hielden het op remise.

William Beitler (rechts) is sinds kort lid en won tegen Dick Doeswijk (links) ook zijn tweede partij.